![]() | حضرت معصومه سلام الله علیها فاطمه دوم - محمد محمدی اشتهاردی | ![]() |
در ضريح مطهر، كه در سال 1240 هجرى قمرى، نصب شده اشعارى سروده فتحعلى خان صبا نگاشته شده كه چند شعر آن از اين قرار است:
تبارك الله از اين بارگاه عرش آهنگ
نه بلكه عرش برفرشت آبگينه و سنگ
ز شرم قبه زرينت عرش را گويند
كه شد به پرده اين نه رواق سيمين رنگ
زنه رواق فلك هفت بانوى عذرا(244)
به دامن شرفش افتخار را زده چنگ
به آستانش هموراه خسروان زمين
به سجده خاصه شهنشاه آستان ارونگ
در كتيبه درى كه در ضلع شمال غربى، قرار گرفته و به مسجد زنانه باز مىشود اين اشعار سروده وفا مىباشد:
حبذارين بقعه عالى كه از مجد و شرافت
قبله ابدال گشت و كعبه آمال آمد
خوابگاه بضغه موسى بن جعفر كز فروغش
جلوه موسى عيان از چشم اهل حال آمد
عصمت كبرى و ناموس نبى همنام زهرا
كه آسمانى از حيا و عزت و اقبال آمد
گفت مصراعى وفا از طبع و شد تاريخ اين در
كاين در وردگه مطاف عزت و اقبال آمد
آيات و احاديث و دعاهاى هم در برخى از كتيبهها نوشته شده، در اينجا به ذكر يكى از آن احاديث مىپردازيم كه در كتيبه بدنه ايوان طلا از كاشى معرق با زمينه لاجوردى به خط ثلث نوشته شده است:
روى الزمخشرى فى تفسيره الموسوم بالكشاف و الثعلبى فى تفسيره الموسوم بكشف البيان، عن رسول الله (صلى الله و عليه و آله و سلم)قال: الا و من مات على حب آل محمد مات شهيدا، ألا و من مات على حب آل محمد مات مغفورا، الا و من مات على حب آل محمد مات مومنا كتكملا، الا و من مات على حب محمد و آل محمد بشره ملك الموت و نكير و منكر بالجنه، الا من مات على حب محمد و آل محمد زف الى الجنه الا من مات على حب محمد و آل محمد فتح الله له فى قبره با بين الى الجنه، ألا و من مات على حب محمد و آل محمد جعل الله قره مزار ملائكه الرحمه، الا و من مات على بغض محمد و آل محمد جاء يوم القيمه مكتوب بين عينه آيس من رحمه الله، الا و من مات على بغض آل محمد مات كافرا، الا و من مات على بغض آل محمد لى يشم رائحه الجنه - صدق؛
دو نفر از علماى اهل تسنن 1- زمخشرى در كتاب تفسير خود كشاف 2- ثلعبى در كتاب تفسير خود كشف البيان روايت مىكنند كه رسول خدا (صلى الله و عليه و آله و سلم)فرمود: آگاه باشيد كسى كه با حب آل محمد از دنيا برود شهيد از دنيا رفته است، و آگاه باشيد كسى كه با حب آل محمد از دنيا برود آمرزيده از دينا رفته است، كسى كه با حب آل محمد بميرد، با ايمان كامل از دنيا رفته است، كسى كه با حب آل محمد از دنيا برود، ملك الموت (عزارائيل) و دو فرشته نكير و منكر او را به بهشت مژده مىدهند، كسى كه با حب محمد و آل او از دنيا برود، خداوند دو در در قبر او به بهشت مىگشايد، كسى كه با حب آل محمد و آل او از دنيا برود خداوند قبر او را محل زيارت فرشتگان رحمت قرار مىدهد، كسى كه با دشمنى و بغض با محمد و آل او بميرد، در روز قيامت در بين دو چشم او نوشته شده است نااميد از رحمت خدا است، آگاه باشيد كسى كه با بغض محمد و آل محمد بميرد، كافر مرده است، كسى كه با دشمنى آل محمد از دنيا برود، بوى بهشت به مشمام او نمىرسد. - راست گفت رسول خدا.
سپس نوشته شده:
اللهم صل على المصطفى محمد، المرتضى على، البتول فاطمه، السبطين الحسن و الحسين، ين العابدين على، الباقر محمد، الصادق جعفر، الكاظم موسى، الرضا على، التقى محمد، النقى على، الزكى الحسن و الحجه القائم مهدى صاحب الزمان، الائمه الهدى و مصابيح الدجى، بهم أتولى، و من اعدائهم اتبرء؛
خداوند درود بفرست بر برگزيدهات محمد، بر مرتضى على، بر بتول فاطمه، بر دو سبط رسول خدا، حسن و حسين، بر زين العابدين على، بر باقر محمد، بر صادق جعفر، بر كاظم موسى، بر رضا على، بر تقى محمد، بر نقى على، بر زكى حسن و بر حجت قائم مهدى صاحب زمان (عجل الله تعالى فرجه الشريف)كه اينها پيشوايان راه هدايت هستند، چراغهاى روشنى بخش در تاريكىهاى مىباشند، ولايت آنها را قبول دارم و از دشمنان بيزار مىباشم.
مرقد مطهر با خشتهاى كاشى مختلف و رنگين آراسته شده است و بر آن پنج كتيبه است:
1- به خط نسخ، آيه الكرسى نوشته شده است.
2- به خط نسخ طلايى آيات متعدد نگاشته شده.
3- به خط كوفى آياتى از قرآن.
4- به خط نسخ طلايى سوره تبارك.
5- آيهاى ديگر از قرآن، و در زير كتيبه پنجم به خط نسخ برجسته نوشته شده كتبه و عمله محمد بن ابى طاهر بن ابى الحسين.
در كاشىهاى اطراف مرقد مطهر از بالا تا پايين سوره يس و الرحمن و تبارك و هل اتى و سوره قدر نوشته شده و احاديث بسيارى هم نگاشته از جمله:
قال النبى: من كف لسانه عن اعراض الناس، اقاله الله عثرته و يوم القيامه(245)
من فرق بين والده ولدها، فرق الله بينه و الجنه(246)
الزنا يورث الفقر(247)
الله تعالى عون العبد مادام العبد فى عون اخيه.(248)
چنان كه گفتيم: در سال 475 (يا 477) ابوالفضل عراقى (وزير طغرل كبير) به تشويق عالم بزرگ شيخ طوسى، بارگاه مرقد را نوسازى كرد، قسمت بالاى آن را به يك گنبد بزرگ تبديل نمود.
تا اين كه در دوران صفويه تعميرات بسيارى انجام شد.
و در سال 1228 هجرى قمرى فتحعلى شاه قاجار با دوازده هزار خشت با پوشش طلا گنبد بارگاه را طلا نمود، هزينه آن به پول آن زمان صد هزار تومان شد.(249)
اينك كه سال 1421 هجرى قمرى است، از آن وقت تا حال كه 203 سال مىگذرد، هنوز اين گنبد با همان طاها مىدرخشد.
اخيرا در مورد نوسازى گنبد ياد شده، خبر جديد از مصاحبه توليت آستانه آيتالله مسعودى، پخش شده كه خلاصه آن چنين است:
روزى براى ديدار از گنبد، كنار گنبد رفتم و از نزديك ملاحظه كردم و دريافتم كه بعضى از طلاها طلبله كرده، و زير سازى آن فرسوده شده است، كارشناسان را دعوت كردم تا پس از بررسى دقيق، نظريه خود را بدهند، آنها پس از بررسى چنين نظر دادند كه تعمير گنبد مطهر بايد با اين صورت فعلى، كار ساز نيست، بايد به طور كامل مسى روى گنبد و طلاى روى آن برداشته شود و از نو باسازى گردد.
نتيجه بررسى اين شد كه طلاى حاصل از گنبد، حدود 20 كيلو است ولى نوسازى گنبد نياز به ده تن مس و 200 كيلو طلاى ناب 24 عيار دارد، كه هزينه آن حدود دو ميليارد و پانصد ميليون تومان است.
در جلسه خصوصى، اين مطلب مطرح شد، گفتم: تأمين اين هزينه از عهده ما ساخته نيست، وانگهى عمر من كفايت نمىكند. اين موضوع در همان مجلس محرمانه مطرح شد، بىآنكه كسى غير از افراد آن جلسه اطلاع يابند.
بنده در همين ايام به خدمت مرجع عاليقدر آيتاللهالعظمى محمد تقى بهجت (مدظله) رسيدم. تا در اين مورد صحبت كنم، به خدمتش رسيدم و پس از سلام و احوال پرسى، بىآنكه سخنى بگويم، آقاى بهجت به من رو كرد و فرمود:
چرا گنبد خانم حضرت معصومه (عليها السلام) را درست نمىكنيد، گنبد بسيار فرسوده شده است، شما دست به كار شويد، خداوند هزينه آن را مىرساند، و طول عمر هم عطا مىفرمايد.
من تعجب كردم، زيرا ايشان از سخنان محرمانه ما در جلسه خصوصى، اطلاعى نداشت. من به ايشان گفتم: اين كار هزينه بسيارى مىخواهد و براى ما فعلا امكان ندارد، پس از چند روزى آيتالله لهجت با من تماس گرفت، به خدمتش رفتم فرمود: كار را شروع كنيد، خداوند متعال هزينه آن خواهد داد، و شما اين موضوع را به اطلاع مقام معظم رهبرى برسانيد. من به محضر مقام معظم رهبرى آيتالله خامنهاى (مدظله) رسيدم و ماجرا را به عرض رساندم، فرمود: هر چه آيتالله بهجت بگويد قبول دارم. پس از موافقت مقام معظم رهبرى، تصميم گرفتم براى باسازى گنبد، مقدمات كار را فراهم كنم، مجددا به محضر آيتالله بهجت رسيدم، ايشان براى شروع مبلغ ده ميليون تومان و مقدارى طلا جهت اين كار اختصاص دادند. قوت قلب يافتم و با اراده محكم تصميم بر اين كار دارم، ان شاء الله اين طرح را در فروردين سال 1380 شروع خواهيم كرد، و اگر مشكلى پيش نيايد و وجه و طلاى آن را بتوانيم تأمين كنيم، حدود چهار سال فرصت لازم است تا اين طرح را به نتيجه برسانيم.(250)
نكته قابل توجه در اين ماجرا، عنايت خاص يك مرجع عارف و سالك الى الله حضرت آيتالله العظمى بهجت (مدظله) است، كه ما را تشويق مىنمايد تا بارگاههاى مراقد منور امام زادهها را آباد و آبرومند كرده و در حفظ آنها بكوشيم. در حديثى آمده رسول خدا (صلى الله و عليه و آله و سلم)به على (عليه السلام) فرمود: يا على من عمر قبوركم و تعاهدها، فكانما اعان سلميان بن داود بناء بيات المقدس؛
اى على! كسى كه قبرهاى شما و خاندان را تعمير و باسازى و نوسازى نمايد، و به زيارت آنها پايبند باشد، گويى حضرت سليمان بن داود (عليه السلام) را در ساختن مسجد بيت المقدس يارى كرده است.(251)
نگارنده گويد: اكنون (زمستان سال 1380 شمسى) قسمت مهم طلاى سابق گنبد برداشته شده، و استاد كاران مشغول نوسازى گنبد هستند، و از طرف مسوولين آستانه اعلام شده كه بودجه طلايى گنبد تأمين شده است.
در سال 950 هجرى قمرى شاه طهماسب صفوى، در چهار طرف مرقد ضريحى آجرى آراسته به كاشى هفت رنگ و كتيبهها معرق بنا نمود و در اطراف آن منافذى باز بود تا هم مرقد مطهر ديده شود و هم زائران نذورات خود را داخل ضريح بريزند.
بعد از چند سال ضريحى از فولاد سفيد و شفاف به دستور شاه عباس، در جلو ضريح آجرى قرار داده شد.
در سال 1230 فتحعلى شاه قاجار همان ضريح را نقره پوش كرد، كه اين ضريح به مرور زمان فرسوده شد و در سال 1280 هجرى قمرى ضريحى كه از نقره ضريح سابق و نقرههاى موجود در خزانه ساخته شده بود به جاى آن نصب گرديد.
اين ضريح چندين مرتبه تجديد بنا و اصلاح شده و سالهاى متمادى روى مرقد حضرت باقى بود تا اين كه در سال 1368 هجرى قمرى برابر با سال 1328 هجرى شمسى به دستور توليت وقت شكل ضريح را تغيير دادند و ضريح جديد (قبل از تعويض اخير) را به جاى آن نصب نمودند.
ضرورت تعويض مجدد ضريح
با گذشت تقريبا چهل سال از آخرين تعويض ضريح، مجددا بر اثر تشرف و تبرك زائران و فرسايش زياد، شبكه دچار خوردگى شد.
از سوى ديگر اسكلت پايههاى چوبى داخل داخل ضريح حدودا يك صد سال عمر داشتهاند كه طولانى بودن زمان و مهمتر از آن شتشوهاى آنها با گلاب و نظافتهاى تطهيرى مختلف ضريح ديگر، كه به خاطر خونين شدن ضريح در پى بريدگىها و جراحاتى كه بر اثر خرابىهاى ضريح در دست زائران ايجاد مىشد پوسيدگى شده و نيازمند تعويض بودند.
اقدام جهت تعويض ضريح
عوامل مذكور سبب گرديد تا حضرت آيتالله مسعودى خمينى توليت آستانه مقدسه در سال 1375 تصميم بر تعويض ضريح مطهر بگيرند. در پى تصميم ايشان در همان سال با آقاى حاج حسين پرورش اصفهانى از استادكاران فن ضريح سازى قرادادى بسته شد كه بر اساس آن، كار ساخت ضريح جديد آغاز نمود.
متأسفانه ايشان به علت كهولت سن و بيمارى كه بر ايشان عارض شد تقريبا حدود شش ماه كار كاملا راكد باقى ماند.
پس از آن، از سازندگان سابقهدار اصفهان استعلام صورت گرفت و در نهايت ادامه كار به استاد حاج محمد حسين عباسپور اصفهانى محول گرديد و قراداد جديد منعقد شد.
چگونگى تغييرات در ضريح جديد
قسمت فوقانى ضريح كه كتابتى از اشعار در مدح و ثناى حضرت معصومه (عليها السلام) بود كه جمع آورى طلاكارى آن اقدام گريده، همچنين حد فاصل قسمت فوقانى و قسمت دسترس زائرين كه قبلا نقره بود، صلاكارى شده است.
شبكهها و غرفهها كه شايد حدود پنچ هزار گوى و ماسوره دارد كلا عوض و ضخيمتر از قبل ساخته شده، براى اين بخش 5/1 تن نقره صد در صد خالص خريدارى شده، و در حدود 330 هزار مثقال نقره 92 به كار گرفته شده است در حالى كه در ضريح كه پوسيده بوده نيز مجددا از بهترين چوب چنار خشك، ساخته و نصب گرديده است.
در مجموع، ضريح كه پوسيده بوده نيز مجددا از بهترين چوب چنار خشك، ساخته و نصب گرديده است.
در مجموع، ضريح جديد از نظر استقامت مقاومتر شده است خاطر نشان مىشود كه از نظر شكل ظاهرى تفاوت چندانى با ضريح سابق ندارد. و در كل ضخامت و استحكام، ضريح جديد حداقل دو برابر ضريح سابق است و به طور كلى خريد نقره، ساخت و نصب ضريح و تهيه اسكلت چوبى بيش از سه ميليارد ريال معادل 300 ميليون تومان هزينه در بر داشته و با همه فراز و نشيبها حدود پنج سال كار ساخت آن طول كشيده است.
مدت عمليات جايگزينى
با توجه به اين اطراف ضريح مطهر جهت اين امر بسته شده بود و امت شهيدپرور و زائران مشتاق ديدار از ضريح مطهر بوده و هستند سعى شد با سه شيفت كار مداوم و با سرعت تمام كه بحمدالله بيش از يك ماه طول نكشيد.(252) قابل توجه اين كه اين ضريح، در فضاى ملكوتى در حضور بزرگان و زائران، در روز عيد غدير 1422 قمرى برابر با 12/12/1380 شمسى با حضور مرجع بزرگ تقليد آيتالله العظمى بهجت (مدظله) نصب گرديد.
از آيتالله العظمى وحيد خراسانى: